Tarla çizgileriyle ayrılmış yeryüzüm;
kaç parçaya bölünmüş gibiyim,
demem o ki,
yaz gibi geliyordu herşey,
balkonda rüzgar gülü ve çiçekler,
sigarayı alkolle seviyorum
ki her temmuz en sevdiğim kitaplar gibi,
saklandım yerimde ben üstelik,
böyle hesapsız şehirlerde,
geceleri hükümdarı oluyoruz sokakların,
insansız dünyanın acemi efendisi hey,
Karaköy’ü önden izleyen,
kaya parçası gibi şanslı değiliz ama
radyo şarkıları dinliyoruz yetmez mi?
Bir bozuk satıh oluşum sırf bu yüzden.
Mehmet Kahraman
